Bir konut cephesinde iskele düz bir düzlem boyunca ilerler: aynı aks, aynı kat yüksekliği, tekrar eden bir düzen. Stadyum, spor salonu, hangar ve fuar yapısı gibi geniş açıklıklı işlerde bu düzenin hiçbiri yoktur. Planlamayı değiştiren dört başlık var.
01Zemin her yerde aynı değil
Tribün altında eğimli beton, saha tarafında dolgu zemin, ortada iş makinesinin geçtiği yol olur. Aynı projede taban plakasının oturduğu yüzey noktadan noktaya değişir; kimi yerde ahşap takoz, kimi yerde beton tabla gerekir. Kalıp altı ve erişim iskelesinin yükünü zeminin taşıdığından emin olmak ilk iş.
02Yükseklik tek başına sorun değil, açıklık sorun
Geniş açıklıklı yapılarda taşıyıcı sistem çoğu zaman düşeyde değil yatayda zorlanır: uzun kirişler, konsol saçaklar, çatı makasları. Kalıp altı taşıyıcı kule düzeni bu açıklıklara göre kurulur; kule aralığı standart cephe işindeki gibi seçilemez.
Kalıp altında kule mü masa mı sorusunu ayrı bir yazıda karşılaştırmıştık.
03Erişim yolu proje kadar önemli
Tribün yüksekliğinde çalışan ekip her malzeme için aşağı inemez. Merdiven kulesi sayısı ve yeri baştan planlanır; çalışma noktaları çıkışa yürüme mesafesinde olmalı. Bunu merdiven kulesi yazısında anlattık.
04Aynı sahada birden çok ekip
Beton, çelik, cephe ve çatı ekipleri aynı anda çalışır. İskele bir ekibin programına göre değil, tüm işlerin sırasına göre kurulup sökülür. Sökme takvimi baştan konuşulmazsa iskele ya işi bekletir ya da erken sökülüp geri kurulur; ikisi de maliyet.
Bizim sahadaki karşılığı
Ankara 19 Mayıs Stadyumu, Şükrü Saracoğlu Spor Kompleksi, Mersin Olimpiyat Oyunları Stadı ve kapalı yüzme havuzu salonları gibi işlerde çatı ve tribün bölgelerinde flanşlı sistem, kalıp altında taşıyıcı kule ve masa iskele kullanıldı. Bu tür işlerde metraj çoğu zaman tek seferde değil, etaplar hâlinde çıkarılıyor: bir etabın sökümü diğerinin kurulumunu besliyor.
Projenizin kesitini ve iş programını gönderin; hangi bölgede hangi sistemin kurulacağını etap etap planlayalım.